Witamy w Nowym Roku

Wróciliśmy! Cali, ale nie do końca zdrowi – Lalka złapała grypę żołądkową na dzień przed wyjazdem, w związku z czym pobyt u Dziadków przedłużył się o kilka dni. A teraz coś czuje, że i mnie bierze, złapałam prątka od dzidzi...

Bardzo miło spędziliśmy czas w Polsce. Zaraz po przyjeździe ubraliśmy choinkę (po raz drugi w tym roku!):

Później chodziłyśmy z wizytami i oglądaliśmy fantastyczną twórczość mamy jednej z naszych koleżanek – haft krzyżykowy:

Poszliśmy też do oceanarium popatrzeć na niezwykłe ryby:

Pospacerowaliśmy też po świątecznej Warszawie:

I pobawiliśmy się w (skąpym) śniegu:

Nie próżnowałam też szyciowo, ale efektami pochwalę się jutro.

Następna wizyta dopiero we wrześniu... Trochę nam smutno, jedyną pociechą jest rychła wizyta Dziadków u nas!

Wszystkiego najlepszego w Nowym Roku!

Fartuszki

Ostatni pracowity dzień przed wyjazdem i mamy dwa fartuszki:

1. Zrobiony na zamówienie szefowej kuchni restauracji francuskiej w Warszawie (Ha! Nie każdy może się czymś takim pochwalić!)

2. Prezent dla mojego brata (ciotecznego), który mieszka sam i sądzę, że sobie czasem w związku z tym gotuje (ale nie jestem pewna :) )

Życzcie nam miłej podróży!

Zieleni brak...

Zima za oknem ubiera świat na biało...

...i zrobiło mi się tęskno za zielenią. Zaczęłam więc od zmiany wystroju dzidziowego kącika w mojej, hrehre, pracowni:

Ładnie, nie? Przedtem było szaro i smutno...

A że jeszcze mi było mało, to uszyłam podkładki na stół i serwetki do kompletu:

Tak mi się podobają, że aż szkoda mi będzie je sprzedać (o ile znajdę kupca ;) ). Zrobione są z troszkę grubszej bawełny, podszytej taką samą kwiecistą jak kieszonka:

Kwiatki to nowy model joja! Mam jeszcze inne, w kształcie serduszek. Pokażę je już niedługo.

Życzę wszystkim ciepłego wieczora!

Ps. Wygląda na to, że nie tylko mnie brakuje kolorów...

Do roboty!

Czasami dobrze jest zajrzeć do pudła ze ścinkami. Całkiem ładne rzeczy czekają tam często na lepsze czasy.

I tak się przedstawia moja produkcja z ostatnich dwóch dni:

Śliniak współczesny (z haftowanego dżinsu)...

...smakowity...

O krowa! (francuski odpowiednik zwrotu „o kurcze”)

I jeszcze pierwszy ciuszek z mojej nowej, wspaniałej książki. Jednocześnie jest to pierwsza zrobiona przeze mnie rzecz dla chłopca!

Do kompletu chcę zrobić jeszcze portki i śliniak, tylko uznałam, że brakuje mi odpowiedniej szmatki ;P

Mówię Wam, jak to się łatwo zapomina, jakie nasze maluchy były małe na początku...

Szczególnie udanego dnia życzę!

Łowy

Bo tego, co się wczoraj działo, nie można nazwać po prostu „zakupami”... Ewentualnie mogłaby jeszcze być „wolna amerykanka”. Zbity las ludzi i wózków doprowadził do szaleństwa tak, że obiecałam sobie nie chodzić po sklepach w soboty (przynajmniej do końca roku). W związku z tym postanowiłam poprawić sobie nieco humor. Z takim efektem:

Fantastyczna książka. Wiem, że Lalka ma już prawie trzy lata (a na długość cztery), ale TAKIE śliczne tam rzeczy... Więc ją kupiłam, powiedzmy, służbowo ;)

A później zajrzałam jeszcze do sklepu szmacianego, w którym jest dział materiałów na wagę. Jakie śliczności tam znalazłam! (w sumie zawsze znajduję...) I jakie tanie! Pełnia szczęścia. Teraz pozostaje mi tylko szyć ;)

Miłego wieczora życzę wszystkim!

Ps. Czy Wy to widzicie ??? ŻADNEJ różowej szmatki!

Strumień

Bardzo jestem zadowolona z tego koca. Jest zrobiony z polaru podszytego welurem w kolorze wartkiego strumienia. Rybki zrobiłam z wełny czesankowej, filcowanej igłami. Wszystko bardzo miękkie i przytulne...

Wigilia przeniesiona?

Ale mieliśmy dzień! Nie dość, że wczoraj przyszła od moich Rodziców paczka pełna cudów, czyli książek – głównie klasyki literatury dziecięcej (i młodzieżowej – to dla mnie...) i w efekcie nie chce mi się pracować, wolałabym poczytać...

...oraz śliczne materiały – haftowany, przytulnie szary flausz (na sukienkę), oraz matowa satyna z welurowymi chryzantemami w tonacji jesiennej (na spódnicę)...

...to jeszcze dziś mieliśmy super imprezę bożonarodzeniową. Szkoda, że zapomniałam wziąć na nią aparatu... Najpierw śpiewał, tańczył i żonglował człowiek – orkiestra, a później przyszedł Święty Mikołaj (Lalka nie chciała go pocałować, ale sama dostała buziaka) i rozdawał prezenty.

Przyznam, że nie jestem wielką fanką zabawek tzw. dla dziewczynek, a na widok Barbie mam dreszcze. Dzidzia, za namową swojej mamy, dostała więc o to:

Wydaje się być zadowolona.

Poza tym klientka przyszła odebrać ręczniki i łapki do mycia, które dla Niej zrobiłam, to mogę pokazać:

Miłego dnia!